Ý Kitabın
əvvəlinə
"Allaha üz tutmaq insanın bədəninə, qəlbinə və ruhuna şəfa verir"
Əbdulbəha Abbas
BƏDƏN VƏ RUH
BÜTÜN HƏYATIN BİRLİYİ
SADƏ HƏYAT
SPİRTLİ İÇKİLƏR VƏ NARKOTİK MADDƏLƏR
HƏZZ VƏ ƏYLƏNCƏ
TƏMİZLİK VƏ SƏLİQƏLİK
PEYĞƏMBƏRLƏRİN TÖVSİYƏLƏRİNƏ İTAƏTİN NƏTİCƏLƏRİ
HƏKİM-PEYĞƏMBƏR
MADDİ VASİTƏLƏRLƏ MÜALİCƏ
QEYRİ-MADDİ VASİTƏLƏRLƏ MÜALİCƏ
MÜQƏDDƏS RUHUN QÜDRƏTİ
XƏSTƏNİN VƏZİYYƏTİ
ŞƏFAVERƏN
HAMI KÖMƏK EDƏ BİLƏR
QIZIL ƏSR
SAĞLAMLIQDAN NECƏ DÜZGÜN İSTİFADƏ ETMƏLİ
Bəhai Təliminə görə insan bədəni ruhun
inkişafı üçün ancaq müvəqqəti örtükdür və məqsəd əldə edildikdən sonra bədən
parçalanıb dağılır. Eynilə yumurta qabığı da cücənin inkişaf etməsi üçün
müvəqqəti yaşayış yeri vəzifəsini daşıyır və öz vəzifəsini yerinə yetirdikdən
sonra parçalanır və məhv olur.
Həzrət Əbdülbəha, buyurur ki, fiziki
bədən əbədi ölməzlik qabiliyyətinə malik deyildir, çünki müxtəlif elementlərdən
qurulmuş tərkibdən ibarətdir və bütün buna bənzər tərkiblər kimi müəyyən vaxtda
parçalanmalıdır.
Bədən ruh üzərində ağalıq etməli
deyil, ona xidmət etməlidir, o sözə baxan, işgüzar və könüllü şəkildə
itaətkarlıq göstərən nökər olmalıdır və onunla yaxşı nökərin layiq olduğu kimi
rəftar edilməlidir. Əgər bədənə lazımi qulluq göstərilməsə, həm ağa üçün və həm
də nökər üçün zərərli nəticələrə səbəb olan bədbəxtlik və xəstəliklər baş verər.
Həzrət Bəhaullahın əsas təlimlərindən
biri də həyatın milyonlarla müxtəlif forma və pillələri arasındakı əlaqədir.
Bizim fiziki sağlamlığımız əqli, əxlaqi və ruhi vəziyyətimizlə, həmçinin bizim
yaxın adamlarımızın fərdi və ictimai sağlamlığı ilə sıx surətdə bağlıdır; bundan
başqa, hətta heyvanların və bitkilərin həyatı ilə də elə bağlıdır ki, onların
hər biri digərindən, adətən, bu barədə düşündüklərindən daha yüksək dərəcədə
asılıdır.
Buna görə də insan həyatının hansı
sahəsinə aidliyindən asılı olmayaraq, Peyğəmbərin elə bir tövsiyyəsi yoxdur ki,
o fiziki sağlamlıqa toxunmasın. Onun qanunlarından bəziləri başqalarından fərqli
olaraq, bilavasitə fiziki sağlamlıqla əlaqədardır və buna görə də biz indi bu
barədə danışacağıq.
Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Qənaət-insan rifahının təməlidir.
İsrafçılıq həmişə çətinlik yaradır. Kimin tərəfindən edilməsinə baxmayaraq,
israfçılıq bağışlanmaz günahdır. Parazit bitkilər kimi biz başqalarının hesabına
yaşamamalıyıq. Hər bir kəs, istər əqli, istərsə də fiziki olsun, hansısa bir
işlə məşğul olmalı, insana layiq olan elə təmiz və alicənab həyat sürməlidir ki,
başqaları üçün nümunəyə çevrilsin.
Özgəsinin vəsaiti ilə hazırlanmış
cürbəcür ləziz yeməklərdən süfrə açmaqdansa, öz halal zəhməti hesabına
qazanılmış yavan quru çörəklə kifayətlənmək daha yaxşıdır. Aza qane olan adamın
fikirləri həmişə sülhsevər, ürəyi isə sakit olar".
Ət yeməkləri qadağan olunmasa da,
Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Gələcəkdə insanın qida məhsulları
meyvələrdən və tərəvəzdən ibarət olacaqdır. Elə vaxt gələcəkdir ki, ətdən daha
istifadə edilməyəcəkdir. Tibb elmi hələ özünün görpəlik çağındadır, lakin o da
göstərmişdir ki, bizim təbii qidamız torpaqda göyərənlərdir" (Miss Yuliya
Qrundi. On gün Əkka işığında).
Həzrət Bəhaullah xəstəlik zamanı
müalicə vasitəsi kimi işlətmək istisna olmaqla, məstedici və kefləndirici
vasitələrdən istifadə edilməsini qəti şəkildə qadağan edir.
Bəhai Təlimi tərgi-dünyalığa deyil,
mötədilliyə əsaslanır. Həm maddi, həm də mənəvi dünyada yaxşı və gözəl şeylərdən
həzz almaq nəinki təşviq edilir, həm də məsləhət görülür.
Həzrət Bəhaullah buyurur: "Allahın
sizin üçün yaratdıqlarından özünüzü məhrum etməyin".
Başqa bir yerdə O buyurur: "Sizin
üzünüz böyük sevinc və heyranlıq ifadə etməlidir" (Bəhaullah. Cənnət
kəlamları).
Həzrət Əbdülbəha buyurur: "Yaradılmış
bütün şeylər — məxluqatın əşrəfi olan insan üçündür və o, bu İlahi töhfələrə
görə Allaha minnətdar olmalıdır. Bütün maddi nemətlər bizim üçün mövcuddur ki,
biz Allaha şükrlər etməklə, həyatı da Allahın mərhəməti kimi anlamağı öyrənək.
Əgər biz həyatımızdan gileyləniriksə, onda bununla biz öz naşükürlüyümüzü ifadə
etmiş oluruq, çünki bizim maddi və mənəvi mövcudluğumuz İlahi Mərhəmətin əyani
sübutudur. Buna görə də biz xoşbəxt olmalı, öz həyatımızı şükrlərlə keçirməli və
bizim üçün xəlq edilən nə varsa, hamısını qiymətləndirməliyik" (Əbdülbəha.
İlahi fəlsəfə, s.104).
"Sizin oyunlara qoyduğunuz qadağa
bütün növlərdən olan oyunlaramı aiddir?" — sualına Həzrət Əbdülbəha belə cavab
vermişdir:
"Yox, vaxt keçirmək üçün nəzərdə
tutulmuş və pis nəticələr verməyən bəzi oyunların ziyanı yoxdur. Lakin bu cür
vaxt keçirməyin tənbəlliyə və tüfeyliliyə çevrilmək təhlükəsi mövcuddur.
Tüfeylilik isə İlahi təlimdə bəyənilmir. Amma idman təlimləri kimi fiziki
qüvvəni möhkəmləndirən və istirahətə xidmət edən oyunlar arzu olunandır".
Həzrət Bəhaullah "Kitab-i-Əqdəs"
əsərində buyurur: "İnsanlar arasında saflıq, paklıq nümunəsi olun... bütün
şəraitlərdə zərif davranışınızla fərqlənin. Təmizliyə riayət edin ki,
paltarınızda kiçik bir ləkə izi də olmasın... Təmiz sudan istifadə edin;
işlənmiş sudan istifadə etməyə içazə verilmir... Həqiqətən, Biz sizi Cənnətin
yer üzündə təcəssümü görmək istəyirik; qoy sizdən elə ətirlər yayılsan ki,
yaxınlığınızda olanların qəlblərini sevindirsin".
Mirzə Əbül-Fəzl özünün "Aydın
dəlillər" (səh. 89) kitabında xüsusilə Şərqin bəzi ölkələrində çirkli sudan çox
vaxt məişət ehtiyacları üçün, yuyunmaq üçün və hətta içmək üçün istifadə
edilməsini vurğulayaraq bu hökmlərin fövqəladə əhəmiyyətini göstərir. Dəhşətli
antisanitariyanın mövcud olduğu şəraitdə gigiyenaya etinasızlıq çoxlu yoluxucu
xəstəliklər və bəlalar törədir halbuki bunların qarşısı alına bilər.
Çox vaxt belə düşünürlər ki, bu şərait
hakim din tərəfindən qəbul edilmişdir və onu Şərqdə yalnız İlahi nüfuza malik
ola bilən şəxs dəyişdirə bilər. Eləcə də əgər təmizlik möminlik işində ikinci
dərəcəli məsələ sayılmayıb, onun əhəmiyyətli hissəsinə çevrilsəydi, Qərb yarım
kürəsinin bir çox yerlərində heyrətamiz dəyişikliklər baş verərdi.
Sadə həyat tərzi sürmək, gigiyenaya
riayət etmək, spirtli içkilərdən, tiryəkdən və digər zərərli vasitələrdən imtina
etməyə dair tövsiyələrin yerinə yetirilməsi sağlamlığa faydalı təsir göstərir.
Əgər bu tövsiyələrə hər yerdə əməl olunsaydı, onda yoluxucu xəstəliklərin
əksəriyyəti və həmçinin digər xəstəliklər insanlar arasından yox olub gedərdi.
Ən sadə gigiyena qaydalarına etinasızlıqla yanaşmaq və spirtli içkilərə,
narkotik maddələrə aludəlik nəticəsində baş verən xəstəliklərin sayı təsəvvürə
gəlməzdir. Bundan başqa bu tövsiyələrə riayət edilməsi nəinki sağlamlığa faydalı
təsir göstərə bilər, həm də insanın əxlaqına və xasiyyətinə böyük təsir
bağışlaya bilər.
Spirtli içkilər və narkotik maddələr
insanın yerişindən və bədəninin məlum xəstəliklərindən daha çox onun
mənəviyyatına öz təsirini göstərir. Belə ki, onlardan çəkinməkdən əldə edilən
əxlaqi və ruhi xeyir fiziki sağlamlıqdan daha əhəmiyyətlidir. Təmizliyə və
səliqəyə dair Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Zahiri təmizlik və səliqə fiziki iş
sayılsa da, bununla bərabər ruhi keyfiyyətə də böyük təsir göstərir. Təmiz və
ləkəsiz bədənə malik olmağın özü insanın ruhuna da güclü təsir edir..."
(Əbdülbəhanın məktubları, c.3, s.581)
Əgər cinslərin qarşılıqlı əlaqəsində
bakirəliyə dair Peyğəmbərlərin qanunları yerinə yetirilsəydi, onda xəstəliklərin
daha bir səbəbi aradan qaldırılardı. Minlərlə günahsız adamların və
günahkarların, uşaqların, həmçinin onların valideynlərinin sağlamlığını məhv
edən mənfur zöhrəvi xəstəliklər tezliklə keçmişdə qalmış olardı.
Əgər ədalətlilik, qarşılıqlı yardım və
yaxınları özün qədər sevmək haqqında Peyğəmbərlərin tövsiyələrinə əməl olunsaydı
bir tərəfdən üzücü zəhmət, hədsiz yoxsulluq, mənzil şəraitinin çətinlikləri;
digər tərəfdən isə insanın fiziki, psixi və mənəvi həyatını dağıtmaqda davam
edən əxlaqsızlıq, tənbəllik və ifrat cah-cəlal yer üzündən silinərdi.
Musa, Budda, İsa, Məhəmməd (s.ə.s.),
yaxud Bəhaullahın mənəviyyat və gigiyenaya dair tövsiyyələrinə sadəcə olaraq
itaət edilsəydi, xəstəliklərin qarşısının alınmasında həkimlərin bütün
göstərişlərinə və mövcud ictimai gigiyena qaydalarına riayət edilməsindən daha
səmərəli nəticələr əldə olunardı.
Əslində cəsarətlə deyə bilərik ki,
əgər belə itaətkarlıq ümumi iş olsaydı, onda gümrahlıq və sağlamlıq da ümumi
nailiyyətə çevrilərdi. İndi tez-tez baş verən körpəlik çağında, gənclikdə və
yetkinlik yaşında xəstələnmələr və ya ölüm əvəzinə, meyvələr yetişənədək ağacda
qaldığı və yumşaldığı kimi, insanlar da qocalanadək yaşayardılar.
Lakin biz elə bir dünyada yaşayırıq
ki, hələ qədim zamanlardan Peyğəmbərlərin tövsiyələrinə itaət etmək qayda deyil,
müstəsna bir hal olmuş, insanın özünə məhəbbəti Allaha olan məhəbbətindən daha
qüdrətli mühərrikə çevrilmiş, məhdud şəxsi maraqlar bütün bəşəriyyətin
maraqlarından üstün tutulmuş, maddi rifah və ləzzət hissi insanların ictimai və
mənəvi mənafelərindən yüksək sayılmışdır.
Buradan da amansız qarşıdurmalar və
münaqişələr, əsarət və zülmkarlıq, ifrat varlanma və hədsiz yoxsulluq, bir
sözlə, mənəvi və fiziki qüsurları doğuran bütün şəraitlər meydana gəlmişdir. Və
bunun nəticəsində bəşəriyyət ağacı xəstələnmiş və bu ağacdakı hər bir yarpaq
ümumi xəstəliyin yayılmasına kömək etmişdir.
Hətta ən təmiz və ən müqəddəs adamlar
belə başqalarının günahlarına görə əziyyət çəkirlər. Həm bütünlükdə götürülmüş
bəşəriyyətin, həm də ayrı-ayrı millətlərin və fərdlərin müalicəsi zəruridir.
Buna görə də Həzrət Bəhaullah Özünün keçmiş ilhamlı sələfləri kimi nəinki
sağlamlığın qorunması, eləcə də itirilmiş sağlamlığın bərpa edilməsi yollarını
göstərir. O qəlbləri və bədənləri yaralayan dünya xəstəliklərinin Şəfavericisi
və Böyük Loğmanı kimi çıxış edir.
Hal-hazırda Qərbdə dinin əhəmiyyətli
dərəcədə inkişafı xəstəliklərin psixi və mənəvi metodlarla müalicə edilməsinə
imkanlar yaratmışdır. Əslində bir çoxları on doqquzuncu əsrdə xəstəliklərə və
onların müalicəsinə dair üstünlük təşkil edən materialist dünyagörüşlərinə
etiraz əlaməti olaraq, tamamilə son həddə - fiziki müalicənin və yaxud gigiyena
tədbirlərinin faydasını inkar etmək dərəcəsinə gəlmişdilər.
Həzrət Bəhaullah həm fiziki, həm də
mənəvi müalicənin əhəmiyyətini qəbul edir. Onun buyurduğuna görə, elm və müalicə
sənəti bacarığı elə inkişaf etdirilməli, stimullaşdırılmalı və
təkmilləşdirilməlidir ki, bütün müalicə üsullarının hər biri öz sahəsində ən
böyük fayda ilə tətbiq olunsun. Həzrət Bəhaullahın ailə üzvlərindən biri
xəstələndikdə, peşəkar həkim çağırılardı: o, öz ardıcıllarına da belə etməyi
məsləhət görürdü. "Kitab-i-Əqdəs" əsərində O yazır: "Əgər sizi xəstəlik tutarsa
mütəxəssis-həkimə müraciət edin" (Bəhaullah. Kitab-i-Əqdəs).
Bu sözlər, ümumiyyətlə bəhailərin elmə
və incəsənətə dair baxışlarına uyğundur. Bəşəriyyətin mənafeyinə xidmət edən,
bütün elmlər və sənətlər dəyərləndirilməli və stimullaşdırılmalıdır. Elmin
sayəsində insan maddi dünyanın ağasına, cəhalət gücləndikdə isə onun quluna
çevrilir. Həzrət Bəhaullah yazır: "Zəruri olduqda tibbi müalicəyə etinasızlıqla
yanaşmayın, lakin sağlamlıq bərpa olunduqda onu davam etdirməyin. Xəstəliyin
müalicəsində pəhrizə üstünlük ve-rin, tibbi dərmanların istifadəsindən özünüzü
saxlayın. Əgər siz axtardığınız müalicəni sadə otda tapsanız, mürəkkəb tibb dərmanlarından çəkinin... Sağlam olduğunuz vaxt dərmanları
işlətməkdən nəfsinizi saxlayın, onlardan ancaq vacib olduqda istifadə edin"
(Bəhaullah. Həkimə tövsiyyə Lövhü). Həzrət Əbdülbəha
məktublarının birində buyurur: "Ey həqiqət axtaran! Xəstəliklərin iki müalicə
üsulu var – maddi və mənəvi. Birinci üsul maddi vasitələrin tətbiq edilməsindən
ibarətdir, ikinci üsul isə dualarla və Allaha müraciətlə əlaqədardır. Hər iki
üsuldan istifadə etmək və onlarla məşğul olmaq lazımdır...
Bundan əlavə, onlar bir birinə zidd
deyillər. Buna görə də maddi vasitələrlə müalicəni siz Allahın mərhəməti və
neməti hesab etməlisiniz, çünki Allah Öz qullarına tibbi bilikləri nazil
etmişdir ki, onlar həm də bu müalicə üsulundan istifadə edə bilsinlər"
(Əbdülbəhanın məktubları, c.3. s.587).
O öyrədir ki, əgər bizim zövqlərimiz
və instinktlərimiz düşüncəsiz və qeyri-təbii həyat tərzi sayəsində
korlanmasaydı, heyvanlarda müşahidə edildiyi kimi lazımi pəhriz yeməklərinin —
müalicəvi meyvələrin, dərman bitkilərinin və digər vasitələrin seçilməsində
onlara etibarlı məsləhətçilər kimi ümid bəsləmək olardı.
Müalicə barəsindəki bir söhbətin
sonunda Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Beləliklə aydın oldu ki, xəstəliyi
yemək və meyvələrin köməyi ilə müalicə etmək olar, lakin təbabət elmi mükəmməl
olmadığından bu həqiqət hələ tam dərk edilməyib. Bu elm öz yüksək inkişafına
nail olduğu zaman müalicə qidanın, meyvələrin və ətirli bitkilərin və həmçinin
isti və soyuq suların vasitəsilə həyata keçirələcəkdir." (Əbdülbəha. Suallara
cavablar, s.296)
Hətta müalicənin maddi vasitələrlə
aparılması zamanı əsl şəfaverən İlahi Qüvvədir, çünki bitkilərin və mineralların
xassələri Rəbbin bəxşişlərindən başqa bir şey deyildir. "Söylə: hər şey
Allahdandır. Təbabət və dərmanlar ancaq vasitələrdir ki, onların köməyi ilə biz
yuxarıdan şəfa alırıq."
Həzrət Əbdülbəha öyrədir ki, dərman
vasitələrinin istifadə olunmadığı bir sıra müalicə üsulları vardır. Sağlamlıq da
xəstəlik kimi keçicidir, amma, "sağlamlığın keçiciliyi" olduqca ləng baş verir
və cüzi nəticəyə malikdir, xəstəliyə gəldikdə isə o çox vaxt sürətlə başqasına
keçir və güclü təsir göstərir.
Xəstənin ruhi halətinin və "təlqinin"
daha güclü nəticələrinə nail olunması da bu vəziyyətin möhkəmləndirilməsində
olduqca əhəmiyyətli rol oynaya bilər. Qorxu, qəzəb, qəmginlik və i. a.
sağlamlığa zərər verdiyi halda, ümid, məhəbbət, sevinc şəfaverici təsir
göstərir.
Həzrət Bəhaullah buyurur:
"Bütün şəraitlərdə aza qane ol: bu,
hər bir kəsi xəstəlikdən və əzginlikdən qoruyur. Qəmdən və xiffətdən uzaq ol,
çünki onlar böyük bəlalar gətirir. Qısqanclıq bədəni gəmirir, hirs isə qara
ciyəri yandırır: şirdən qaçan kimi, onlardan qaçın" (Bəhaullah. Həkimə
tövsiyyə Lövhü).
Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Sevinc bizə qanad verir. Şad olanda
bizim gücümüz daha həyati, və ağlımız daha iti olur... Lakin bizi qəm-qüssə
bürüyəndə gücümüz bizi tərk edir" (Əbdülbəha. Paris söhbətləri).
Ruhi müalicə metodunun başqa üsulu
haqqında Həzrət Əbdülbəha yazır:
"...elə ola bilər ki, sağlam adam
özünün bütün diqqətini xəstədə cəmləşdirsin, xəstə də öz növbəsində bu sağlam
adamın ruhi gücündən şəfa gözləsin. Bu zaman xəstənin inamı elə güclü olmalıdır
ki, onunla sağlam şəxs arasında qəlbən tam əlaqə yaradılsın.
Sağlam şəxs özünün bütün qüvvəsini
xəstənin şəfa tapmasına yönəltməlidir, xəstə isə özünün sağalacağına əmin
olmalıdır. Bu ruhi təsir nəticəsində xəstənin sinirlərinin oyanması başlayır ki,
bu da onun sağalmasına səbəb olur" (Ədbdülbəha. Suallara cavablar, s.294).
Lakin bütün bu müalicə metodları
panaseya deyildir və ciddi xəstəliklər zamanı səmərəsizliklə nəticələnə bilər.
"Ən təsirli müalicə vasitəsi Müqəddəs
Ruhun Qüdrətidir" (Əbdülbəha. Suallara cavablar, s.295).
Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"O öz təsirini toxunmadan, baxmadan və
yanında olmadan göstərir... Xəstəliyin istər yüngül, istərsə də ağır olmasından,
xəstə ilə müalicə edən arasında təmas baş verməsindən, onlar arasında əlaqə
yaradılmasından, xəstənin iştirak edib-etməməsindən asılı olmayaraq, bu müalicə
Müqəddəs Ruhun Qüdrəti sayəsində əldə edilir".
1904-cü ilin oktyabrında miss Etel
Rozenberq ilə söhbətlərinin birində Həzrət Əbdülbəha demişdir:
"Müqəddəs Ruhun Qüdrətilə şəfa
tapmağın nə fikri xüsusi cəmləməyə, nə də təmasa ehtiyacı yoxdur. Müqəddəs
şəxsin arzusu, yaxud xahişi və duası ilə ona nail olunur. Xəstə Şərqdə,
şəfaverən isə Qərbdə yaşaya bilər və onlar bir-birlərini tanımaya da bilərlər,
lakin müqəddəs şəxs üzünü Allaha tutaraq dua etməyə başlayan kimi xəstə şəfa
tapır. Bu Allah vergisi Müqəddəs Zühurlara (Peyğəmbərlərə) və ali ruhi məqama
çatan şəxslərə xas olan xüsusiyyətdir".
Həzrət İsanın və Onun həvarilərinin
etdikləri müalicə yəqin ki, bu xüsusiyyətə malik idi və buna bənzər müalicələr
bütün dövrlərdə Müqəddəslərə xas olmuşdur. Həzrət Bəhaullaha və Həzrət
Əbdülbəhaya da belə qüdrət bəxş edilmişdi. Onlar özlərinin sədaqətli
ardıcıllarına da belə qabiliyyət vəd etmişlər.
Ruhi müalicənin lazımi qüvvəyə malik
olması üçün məlum zəruri tələblər xəstə, həkim, xəstənin dostları və bütövlükdə
cəmiyyət tərəfindən yerinə yetirilməlidir.
Hər şeydən əvvəl, xəstə təmiz ürəklə
Allaha müraciət etməli və səmimiyyətlə inanmalıdır ki, Allahın Qüdrəti və Onun
İradəsi xəstəyə kömək edəcəkdir. 1912-ci ilin avqustunda Həzrət Əbdülbəha
amerikalı bir qadına demişdi:
"Bütün bu naxoşluq keçəcəkdir və Siz
fiziki və mənəvi cəhətdən tamamilə sağalacaqsınız... Bütün qəlbinizlə tam əmin
olun və inanın ki, Həzrət Bəhaullahın mərhəməti və Onun səxavəti sayəsində hər
şey Sizin istədiyiniz kimi olacaq...
Lakin Siz gərək üzünüzü tamamilə
Allahın Səltənətinə tutasınız, bütün diqqətinizi Ona verərək, Mariya Maqdalina
Həzrət İsaya ibadət etdiyi kimi dua edəsiniz və Mən Sizi inandırıram ki, Siz həm
fiziki, həm də ruhani şəfa tapacaqsınız, çünki bu mərhəmətə tamamilə layiqsiniz.
Mən Sizə xoş xəbər verirəm, Siz buna ona görə layiqsiniz ki, Sizin qəlbiniz
təmizdir... Əmin olun. Xoşbəxt olun. Sevinclə və ümidlərlə yaşayın..."
Həzrət Əbdülbəhanın bu müstəsna halda
xəstəni sağalaçağına inandırmasına baxmayaraq, O heç də həmişə, hətta xəstənin
sağalmağa möhkəm inamı olduğu zaman da belə davranmırdı. O, Əkkada bir zəvvara demişdi:
"Xəstəliklərdən şəfa tapmaq üçün
yazılmış dualar həm fiziki, həm də ruhi müalicələrə xidmət göstərir. Ruhun və
bədənin şəfa tapması üçün duaları avazla oxuyun. Əgər şəfa xəstə üçün ən yaxşı
çıxış yoludursa, şübhəsiz, o bəxş ediləcəkdir. Bəzi xəstələr üçün şəfa tapmaq
başqa xəstəliklərin törənməsinə səbəb ola bilər. Buna görə də Ən Böyük Müdriklik
bəzən müəyyən duaları cavabsız qoyur.
Ey Allahın bəndəsi! Müqəddəs Ruhun
Qüdrəti həm cismani, həm də ruhi xəstəliklərə şəfa verir" (Əkkadakı gündəlik dərslər, s.95).
Həzrət Əbdülbəha bir xəstəyə yazır:
"Həqiqətən, Allahın İradəsi bəzən elə
təsir göstərir ki, adamlar uzun müddət onun izahını tapa bilmirlər, lakin
müəyyən müddətdən sonra hər şey aydınlaşır. Allaha əmin ol, Ona təvəkkül
et və Allahın İradəsinə tabe ol. Həqiqətən Allah Şəfaətlidir, Sevəndir və
Mərhəmətlidir... və Öz Mərhəməti ilə səni qiymətləndirəcəkdir" ("Qərbin
ulduzu", c.8, s.232).
Həzrət Əbdülbəha öyrədir ki, ruhi
sağlamlıq fiziki sağlamlığa imkan yaradır, lakin fiziki sağlamlıq bundan başqa
bir çox amillərdən də asılıdır və onların bəziləri insan nəzarətindən
kənardadır. Hətta ən nümunəvi ruhi vəziyyət belə heç də həmişə fiziki sağlamlığa
təminat verə bilməz. Müqəddəs kişilər və qadınlar da bəzən xəstəliyə düçar
olurlar.
Buna baxmayaraq yüksək ruhi vəziyyətin
fiziki sağlamlıqa şəfaverici təsiri və xəstəliklərin aradan qaldırılmasında rolu
bir çox hallarda düşünüldüyündən daha çox güclüdür.
Həzrət Əbdülbəha bir ingilis qadınına
yazır:
"Siz səhhətinizin zəifliyi barəsində
yazırsınız. Mən dua edirəm ki, Həzrət Bəhaullahın mərhəməti ilə Sizin ruhunuz
möhkəmlənsin və bu ruhun gücü ilə Siz fiziki şəfa tapasınız".
Başqa bir yerdə O buyurur:
"Allah insana bu möcüzəli qüvvəni bəxş
edib ki, o üzünü həmişə Ona tutsun və digər bəxşişlərlə yanaşı başqalarına şəfa
vermək töhfəsini də Onun İlahi Səxavətindən alsın. Lakin təəssüflər olsun ki,
insan bu böyük neməti qiymətləndirə bilmir və qayğısızlıq yuxusuna dalaraq
Allahın bütün nemətlərinə laqeyd yanaşır, Nurdan üz çevirir və zülmət içində
azır" (Əbdülbəha. Paris söhbətləri, s.11).
Şübhəsiz, ruhi müalicə gücü çox və ya
az dərəcədə bütün adamlara xas olan xüsusiyyətdir; lakin musiqi və ya riyaziyyat
sahəsində nadir istedada malik adamlar olduğu kimi, xəstələri müalicə etmək
sahəsində də müstəsna qabiliyyətə malik olan adamlar vardır.
Bu adamlar öz bacarıqlarını gündəlik
fəaliyyətlərində tətbiq etməlidirlər. Çox təəssüf ki, son yüzillik ərzində
materializm dünyanı elə bürümüşdür ki, hətta ruhi müalicənin imkanları tamamilə
unudulmuşdur. Şəfa vergisi də bütün digər istedadlar kimi təqdir olunmalı,
həmçinin o özünün ali gücünə və kamilliyinə çat-sın deyə işlədilməli və inkişaf
etdirilməlidir.
Şübhəsiz, indinin özündə də hərtərəfli
şəfavermə qabiliyyətinə malik olan minlərlə adam vardır, lakin bu Allah vergisi
gizli qalaraq fəaliyyət göstərmir. Ruhi müalicənin gücü tam aydınlaşdırılarsa,
onda müalicə sənəti də dəyişəcək və nəcibləşəcək, onun səmərəsi son dərəcə
artacaqdır. Əgər bu yeni biliklər və şəfaverənin gücü xəstənin inamı və ümidi
ilə birləşərsə, onda heyranedici nə-ticələr əldə edilə bilər.
"Bizim ümidimiz Allaha olmalıdır.
Allahdan başqa Şəfaverən, Bilən, Köməkedən Allah yoxdur... Yerdə və göydə
Allahın hökmündən kənarda heç nə yoxdur. Ey həkim! Xəstələri müalicə et: ilk
növbədə, Rəbbinin, Qiyamət Günü hakiminin adını çək, sonra isə Allahın Öz
bəndələrinin sağalması üçün yaratdığı vasitələri tətbiq et. Həyatıma and olsun!
Mənim məhəbbət piyaləmdən içmiş həkimlə görüşmək şəfadır, həmin həkimin xəstəyə
baş çəkməsi mərhəmət və ümiddir. Özünüzün sağlamlığınız naminə ona müraciət
edin, çünki Allah ona müalicədə kömək edir.
Təbabət bütün elmlərin ən nəcibidir,
çünki o insanların sağlamlığının qorunmasında ən böyük vasitədir. Onu torpağa
həyat verən Allah bəxş etmiş, bütün elmlərin və müdrikliklərin önünə qoymuşdur.
Lakin bu gün sən Mənim Qələbəm naminə ayağa qalxmalısan.
Söylə: Ey mənim Allahım! Sənin adın —
mənim şəfamdır, Səni yada salmaq — mənim dərmanımdır. Sənin yaxınlığın — mənim
ümidimdir. Sənə məhəbbətim — mənim munisimdir. Sənin mərhəmətin həm bu dünyada,
həm də axirətdə — mənim şəfam və yardımımdır. Həqiqətən, Sən Səxavətlisən, hər
şeyi Bilənsən və Aqilsən" (Bəhaullah. Həkimə tövsiyyə lövhü).
Həzrət Əbdülbəha yazır:
"Müqəddəs Ruh, qəlbi Bəha məhəbbətilə
dolu olan və bütün dünya istəklərindən imtina edən kəsin dili ilə danışacaq və
həyat ruhu onun qəlbini dolduracaqdır... Sözlər onun dilindən inci kimi
töküləcək və onun əli toxunan xəstə bütün xəstəliklərdən və azarlardan şəfa
tapacaqdır" ("Qərbin ulduzu" jurnalı. c.8, s.233).
"Ey Allah vergisi bəxş edilmiş həkim!
Allaha məhəbbətlə döyünən qəlbinlə Rəbbinə üz tut, Onun Səltənətinə nəzərini
dikərək, itaətlə Ona şükrlər et və məftunluqla, heyranlıqla, məhəbbətlə, arzu və
sevinclərlə Onun Müqəddəs Ruhundan kömək dilə. Həqiqətən, Allah Öz Ruhunun
vasitəsilə sənə xəstəlikləri və azarları müalicə etməkdə köməklik göstərir.
Sən qəlbləri və bədənləri müalicə
etməlisən və xəstələrin şəfa tapması üçün ürəyində Uca Dərgaha müraciət edərək,
Ülvi Addan və İllahi Məhəbbət Ruhundan şəfaverici güc alacağına əmin olmalısan"
(Əbdülbəhanın məktubları, c.3, s.626-629).
Xəstəni müalicə etmək nəinki təkcə
həkimin, eləcə də xəstənin özünün və həmçinin başqalarının işidir. Hamı xəstəyə
hüsn-rəğbətlə və xidmətlə, səmimi qayğı və diqqət göstərməklə, xüsusilə dua
oxumaqla kömək göstərməlidir, çünki bütün vasitələrdən ən qüdrətlisi duadır.
Həzrət Əbdülbəha buyurur: "Başqalarının əvəzinə ibadət etmək və dua oxumaq,
şübhəsiz ki, öz təsirini göstərir". Xəstənin dostları xəstəyə göstərdikləri
faydalı və ya zərərli təsirlərə görə xüsusi məsuliyyət daşıyırlar, çünki bu
təsirlər bir-başa və güclüdür. Əksər xəstəliklərin nəticələri əsasən doğma
adamların, dostların və ya qonşuların xəstəyə etdiyi qulluqdan asılıdır.
Hətta bütün cəmiyyət üzvləri hər bir
xəstəlik zamanı xəstəyə təsir göstərirlər. Tək-tək hallarda, ola bilsin ki, bu
təsir cüzidir, lakin bütövlükdə götürüldükdə o, çox qüvvətlidir. Hər bir şəxs
yaşadığı ictimai mühitin və bu mühitdə hakim olan ümumi əhval-ruhiyənin, yəni
möminlik və ya imansızlıq, xeyirxahlıq və ya əxlaqsızlıq, şadlıq və ya
ümidsizlik təsirində yaşayır və hər bir fərd bu ictimai mühitin xarakterinin
müəyyənləşməsində iştirak edir.
Dünyanın indiki vəziyyətində heç də
hamı kamil sağlamlıq əldə edə bilmir, lakin hər bir kəs Müqəddəs Ruhun
şəfaverici gücünün fəaliyyətində vasitəçiyə çevrilə bilər. Və bununla da həm
özünə, həm də onunla ünsiyyətdə olan bütün adamlara faydalı təsir göstərə bilər.
Xəstələrin müalicəsi ilə əlaqədar
olaraq bəhailərin üzərinə bir sıra vəzifələr qoyulmuşdur. Bu vəzifələrdən
bəziləri dəfələrlə və təkidlə xatırlanmışdır. Həm Həzrət Bəhaullah, həm də
Həzrət Əbdülbəha şəfa haqqında xeyli gözəl dualar yazmışlar.
Həzrət Bəhaullah əmin edir ki,
xəstələrin, həkimlərin və bütövlükdə cəmiyyətin ahəngdar əməkdaşlığı sayəsində
və həmçinin fiziki, əqli və ruhi müalicə üçün müxtəlif vasitələrin müvafiq
tətbiqi nəticəsində "Qızıl Əsr" yetişə bilər. Bu zaman İlahi Qüdrət "bütün
kədərləri sevincə və xəstəlikləri sağlamlığa çevirər".
Həzrət Əbdülbəha buyurur: "...İlahi
Vəhy dərk edildikdə, bütün bədbəxtliklər yox olacaqdır". Başqa bir yerdə O
buyurur: "Maddi dünya ilə ruhi aləm arasında əsl əlaqə bərqərar olanda, "ürəklər
ilahiləşəndə, arzular ülviləşəndə, tam anlaşma və əməkdaşlıq yaranacaqdır. Bu
bütün kamilliklərin böyük təzahürünə şərait yaradan qüvvə olacaqdır və o zaman
bütün fiziki və ruhi xəstəliklər tamamilə sağalacaqdır".
Bu fəslin sonunda fiziki sağlamlıqdan
düzgün istifadə edilməsi haqqında Həzrət Əbdülbəhanın təlimini yada salmaq
lazımdır. Vaşinqton bəhailərinə yazdığı məktublarının birində O buyurur:
"Əgər sağlamlıq və bədənin yaxşı
vəziyyəti Allah İşinə həsr edilirsə, onda bu, olduqca arzu edilən və
tərifəlayiqdir; və əgər o bütün bəşəriyyətin rifahına, heç olmasa onun maddi
mənafeyinə xidmət edirsə, xeyirxah iş olduğu üçün bu da təqdirəlayiqdir. Lakin
əgər insanın sağlamlığı və salamatlığı şəhvani ləzzətə, heyvani həyat tərzinə və
şeytani arzulara sərf edilirsə, onda xəstəlik belə sağlamlıqdan yaxşıdır,
üstəlik ölüm belə həyatdan daha üstündür.
Əgər sən sağlamlıq arzulayırsansa, onu
Allah Dərgahına xidmət naminə dilə. Mən ümidvaram ki, sən tam bəsirətə, yenilməz
qərara, mükəmməl sağlamlığa, eləcə də əbədi həyat çeşməsindən su içmək və İlahi
Ruhun yardımını almaq üçün mənəvi və fiziki qüvvəyə nail olacaqsan"
(Əbdülbəhanın Vaşinqtonlu bəhai Vleska Polaka məktubundan).