Ý Kitabın
əvvəlinə
"Ey dünya əhli! Bu Əzəmətli Zühurun
üstünlüyü ondadır ki, Biz Kitablardan ixtilafa, pozuculuqa və ədavətə səbəb ola
bilən nə varsa, hamısını çıxartdıq və ora Birliyə, Ahəngdarlıqa və Razılığa
aparan şərtləri daxil etdik. Onlara əməl edənlər bəxtiyar olsunlar".
Bəhaullah, Dunya Lövhü.
XIX ƏSRDƏ
TƏRİQƏTÇİLİK
BƏHAULLAHIN
MÜRACİƏTİ
İNSANIN TƏBİƏTİ
DƏYİŞƏ BİLƏRMİ?
BİRLİYƏ DOĞRU
İLK ADDIMLAR
HAKİMİYYƏTİN
MÜKƏMMƏLLİYİ VƏ NÜFUZ PROBLEMİ
VƏHYİN
YÜKSƏLİŞİ
PEYĞƏMBƏRLƏRİN
QÜSURSUZLUĞU
ƏN ALİ VƏHY
YENİ VƏZİYYƏT
BƏHAİ VƏHYİNİN
DOLĞUNLUĞU
BƏHAİ DİNİNDƏ
ƏHDİ-MİSAQ
PEŞƏKAR
RUHANİLƏRİN OLMAMASI
Yəqin ki, dünya heç zaman dini
birləşmədən XIX əsrdə olduğu qədər uzaq olmamışdır. Uzun əsrlər boyu Zərdüşt,
Musa, Budda, İsa, Məhəmməd (s.ə.s.) və digər Peyğəmbərlərin ardıcıllarıdan
ibarət ən böyük dini icmalar yanaşı yaşamış, lakin tam ahəngdarlıq halında
birləşmək əvəzinə, onlar bir-birinə qarşı daim nifrət və düşmənçilik mövqeyində
olmuşlar.
Bundan başqa, hər bir icma öz növbəsində
daim parçalanaraq sayı getdikcə artan, tez-tez biri digəri ilə amansız mübarizə
aparan təriqətlərə bölünürdü. Həzrət İsa buyurur: "Əgər bir-birinizə qarşı
məhəbbətiniz olsa, bundan hər kəs Mənim şagirdlərim olduğunuzu biləcək"
(İncil. Yəhya, 13:35). Və Məhəmməd Peyğəmbər buyurur: "Həqiqətən, bu tək
bir din olaraq sizin dininizdir..."
(Quran. dl-Ənbiya surəsi, 92). Allah: "Dini qoruyub saxlayın, ona düzgün
riayət edin, dində ayrılıqa düşməyin!” — deyə Nuha tövsiyə etdiyini, sənə vəhy
buyurduğunu, İbrahimə, Musaya və İsaya tövsiyə üçün də qanuni etdi..."
(Quran. əş-Şüara surəsi, 13)
Hər bir dinin banisi öz ardıcıllarını
məhəbbətə və birliyə çağırmış, lakin hər dəfə din banisinin məqsədi dözümsüzlük
və riyakarlıq, formalizm və ikiüzlülük, təhriflər və saxta izahlar, təfriqəçilik
və ixtilaflar girdabında itib-batmışdır. Bəhai erasının başlanğıcında bir-birinə
düşmən münasibəti bəsləyən təriqətlərin sayı bəşər tarixinin əvvəlki dövrlərində
olduğundan çox idi. Sanki bu dövrdə bəşəriyyət müxtəlif üslublu dini inanclarla,
hər cür dini ibadət və mərasim qaydaları ilə, əxlaq kodeksində edilməsi mümkün
ola bilən cürbəcür dəyişiklərlə sınaq aparırdı.
Elə bu dövrdə sayı günü-gündən artan
alimlər öz enerjilərini cəsarətlə təbiət qanunlarının və dinin əsaslarının
tənqidi araşdırılmasına və tədqiqinə həsr edirdilər. Tezliklə də yeni elmi
biliklər əldə edilir və bir çox həyati məsələlərin yeni həlli yolları tapılırdı.
Buxar gəmiçiliyinin, dəmir yolunun, poçt
rabitəsinin və mətbuatın ixtirası və inkişafı ideyaların geniş miqyasda
yayılmasına kömək etdi və ən müxtəlif düşüncə və həyat tərzləri arasında
məhsuldar əlaqə yaratdı. "Din və elm arasında münaqişə" adlanan bu ziddiyyət
amansız mübarizəyə çevrildi.
Xristian dünyasında Bibliyaya tənqidi
münasibət təbiət elmləri ilə birləşərək əsrlər boyu hamı tərəfindən dinin təməli
kimi qəbul olunmuş Bibliyanın nüfuzunu şübhə altına almağa və müəyyən həddədək
bu nüfuzu yalana çıxarmağa çalışdı.
Kilsə təliminə şübhə ilə yanaşan
adamların sayı sürətlə artırdı. Hətta keşişlərin böyük əksəriyyəti gizli və
yaxud açıq şəkildə öz şübhələrini bildirir və öz dini inanclarına nisbətən
ehtiyatla yanaşırdılar.
Şüurların beləcə qaynaması və fikirlərin
dəyişməsi, köhnə dini təlimlərin və ehkamların yararsızlığının təsdiqinin
ketdikcə artması, daha kamil biliklərin və anlamların axtarılması təkcə xristian
ölkələrinə xas deyildi, o bütün ölkələrdə müxtəlif formalarda bu və ya digər
dərəcədə yayılmışdı.
Bu ziddiyyətlər və münaqişələr ən yüksək
zirvəyə çatanda Həzrət Bəhaullah Özünün böyük çağırışı ilə bəşəriyyətə müraciət
etdi ki, "... bütün dünya xalqları bir dinin kölgəsi altına toplanmalıdırlar və
bütün insanlar qardaş olmalıdırlar: insan övladları arasında məhəbbət və birlik
telləri güclənməlidir; bütün dini ixtilaflar və irqi ziddiyyətlər məhv
edilməlidir... Bu çəkişmələr, qan axıdılması və münaqişələr kəsilməlidir və
bütün adamlar bir nəslin və bir ailənin üzvləri kimi yaşamalıdırlar"
(Bəhaullahın. prof. E. Brauna dediyi sözlər).
Bu çox gözəl müraciətdir, amma onu necə
həyata keçirmək olar? Bunun həyata keçməsi üçün min illər ərzində Peyğəmbərlər
təbliğat aparmış, şairlər onu tərənnüm etmiş, müqəddəslər bu barədə dua
oxumuşlar, lakin buna baxmayaraq dini ziddiyyətlər kəsilməmiş, çəkişmələr, qan
axıdılması və münaqişələr aradan qaldırılmamışdır.
Bəs indi bu möcüzənin həyata keçməsi
üçün nə baş vermişdir? Bunu üçün yeni amillər yaranıbmı? Məgər insanın təbiəti
indi də əvvəllər olduğu kimi deyilmi və həmişəlik olaraq belə qalmayacaqmı? Əgər
iki xalqın və ya millətin mənafeləri bir-birinə zidd gələrsə, onlar keçmişdə
olduğu kimi gələcəkdə də mənafeləri uğrunda vuruşmayacaqlarmı?
Musa, Budda, İsa və Məhəmməd dünyanı
birləşdirməyə nail ola bilmədikləri halda, Həzrət Bəhaullah bunu həyata keçirə
biləcəkmi? Əgər bütün əvvəlki dinlər təhrif edilib təriqətlərə bölünüblərsə,
Bəhai Dinini də belə tale gözləmirmi? Baxaq görək, Həzrət Bəhaullahın Təlimi bu
və buna bənzər suallara necə cavablar verir.
Təlim-tərbiyə və din eyni bir ehtimala
əsaslanır ki, insanın təbiətini dəyişmək mümkündür. Həqiqətən, bir az düşünmək
bu nəticəyə gəlmək üçün kifayət edir ki, heç bir canlı dəyişmədən qala bilməz.
Dəyişiklik olmadan həyat mövcud ola bilməz. Hətta minerallar belə dəyişmələrə
müqavimət göstərə bilmirlər: və biz varlığın inkişaf pillələri ilə nə qədər
yüksəyə qalxırıqsa, onların dəyi-şiklikləri bir o qədər müxtəlif, mürəkkəb və ecazkar xarakter alır. Bundan
əlavə, varlığın bütün inkişaf pillələrində biz iki növ dəyişikliyə rast gəlirik:
biri ləng, daimi, çox vaxt demək olar ki, sezilməyən, digəri isə sürətli, qəfil,
coşqun.
İkinci dəyişmə, adətən, inkişafın
"böhranlı vəziyyətində" baş verir. Minerallardakı dəyişməyə biz belə böhran
vəziyyətə ərimə və qaynama nöqtələrində, məsələn, bərk maddə birdən mayeyə, maye
isə qaz halına keçən zaman rast gəlirik.
Bitkilərdə isə biz bu böhran vəziyyətini
toxum cücərdikdə və ya tumurcuq yarpaq açdıqda görürük. Heyvanlar aləmində biz
hər addımda eyni vəziyyəti müşahidə edirik: sürfə qəfildən kəpənəyə çevriləndə,
cücə yumurtadan çıxanda və ya uşaq ana bətnindən doğulanda.
Ruhun yüksək həyatında da insan "yenidən
doğulanda və onun bütün varlığı öz meyli, xarakteri və fəaliyyəti baxımından
əsaslı surətə dəyişiləndə" biz tez-tez buna bənzər dəyişilməyə rast gəlirik.
Buna bönzör böhran vəziyyətlər çox zaman bütöv növü və eyni vaxtda xeyli sayda
növləri əhatələyir, məsələn, bahar gələndə bütün bitki
növləri qəfildən yeni həyata oyanırlar.
Həzrət Bəhaullah buyurur ki, canlı
mövcudat qəfildən dəyişilərək yeni, daha mükəmməl həyata qədəm qoyduğu kimi,
bəşəriyyət üçün də indi "böhran dövrü, yenidən doğulma" zamanı başlayır.
Bəşər tarixinin əvvəlindən bu günədək
davam edən sarsılmaz həyat tərzi sürətlə dəyişiləcək və kəpənəyin həyatı
tırtılın həyatından və ya quşun həyatı yumurtadan fərqləndiyi kimi, bəşəriyyət
də köhnə həyat tərzindən fərqlənən yeni həyata qədəm qoyacaqdır.
İnsan nəsli bütünlükdə Yeni Vəhyin
işığında həqiqətin yeni anlayışına nail olacaqdır. Bu eynilə bir saat bundan
əvvəl qaranlıq və tutqunluq içində olan hər şeyi günəş çıxıb bütün ölkəni
işıqlandırdığı zaman bütün adamların aydın gördükləri kimi baş verəcəkdir.
Əbdülbəha buyurur: "Bu əsr insan
əzəmətinin aşkarlanması əsridir: dünyanın bütün üfüqləri nura boyanmışdır, vö
bütün aləm şübhəsiz ki, gülüstana və Cənnətə çevriləcəkdir”. Təbiətdən
götürülmüş misallar bu baxışı təsdiqləyir.
Keçmiş dövrün bütün Peyğəmbərləri
yekdilliklə bu şanlı günün gələcəyini əvvəlcədən xəbər vermişlər: dövrün
əlamətləri aydın göstərir ki, insanların ideyalarında və ictimai quruluşda indi
dərin əsaslı dəyişikliklər baş verir. Bədbin adamların irəli sürdükləri: "bütün
mövcudat dəyişilir, lakin insan təbiəti dəyişilə bilməz" müddəasından daha boş
və əsassız nə ola bilər?
Həzrət Bəhaullah yüksək mərhəməti və
hamıya münasibətdə dözümlü olmağı dini birliyin yaradılması vasitəsi sayaraq, Öz
ardıcıllarına buyurur:
. . ,
"Bütün dinlərdən olan adamlarla
səmimiyyətlə və xeyirxahlıqla davranın"
(Bəhaullah, Kitab-i-Əqdəs).
"Mənim Vəsiyyətim" kitabında O yazır:
"Allah-taala Kitabda münaqişəni və təfriqəni qəti qadağan etmişdir. Onun məhv
olmaqdan qoruyub saxladığı və əbədilik libası ilə bəzədiyi hökmdə - bu Uca
Vəhydə Onun hökmü belədir. Həqiqətən, O hər şeyi Bilən və Müdrikdir".
"Ey dünya əhli! Allahın Dini məhəbbət və
birlik üçün bərqərar olub, onu düşmənçilik və çəkişmə alətinə çevirməyin...
Ümidvarıq ki, Bəhanın ardıcılları Mübarək Kəlama üz tutacaqlar: "Göylərin və
yerin hökmü Allaha məxsusdur. Allah hər şeyə qadirdir" (Quran, Ali-İmran
surəsi, 189).
Bu uca Kəlam insanların qəlblərində və
ürəklərində közərən nifrət və ədavət atəşini su kimi söndürür. Bircə bu kəlamla
müxtəlif dinlərə mənsub olan adamlar əsl birlik nurunu əldə edəcəklər. Doğrudan
da, O, həqiqəti söyləyir və həqiqət yoluna yönəldir. O, Qüdrətlidir, Şərəflidir
və Gözəldir".
Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Hamı özünü xurafatdan azad etməli və
bir-birinin ibadət etdikləri kilsələrə, məscidlərə və məbədlərə ketməlidirlər,
çünki bütün bu məbədlərdə Allahın Adı xatırlanır. Bir halda ki, hamı Allaha
ibadət etmək üçün gəlir, onda burada nə fərq ola bilər: axı heç kim Şeytana
ibadət etmir. Müsəlmanlar xristianların kilsələrinə və yəhudilərin sinaqoqlarına
getməlidirlər və əksinə, sonuncular müsəlmanların məscidlərinə getməlidirlər.
Onlar isə mövhumata və ehkamlara kor-koranə pərəstiş edərək, bir-birlərindən yan
keçirlər.
Mən Amerikada xristian məbədlərinə
oxşayan yəhudi sinaqoqlarına getdim və hər yerdə adamların Allaha ibadət
etdiyini gördüm. Mən bu məbədlərin çoxunda İlahi dinlərin əsas təməlindən
danışdım və bütün müqəddəs Peyğəmbərlərin və Allah Elçilərinin həqiqiliyinə
dəlillər gətirdim.
Mən onları kor-koranə təqliddən əl
çəkməyə çağırdım. Bütün din rəhbərləri bu və ya digər məbədlərə getməli və hər
yerdə İlahi dinlərin əsaslarından və başlıca prinsiplərindən danışmalıdırlar.
Onlar böyük birliklə və ahəngdarlıqla Allaha ibadət etməli və hər cür xurafatdan
tamamilə azad olmalıdırlar"
("Qərbin ulduzu" jurnalı. c.9, №3, s.37).
Əgər bu ilk addımlar atılmış olsaydı və
bunun nəticəsində müxtəlif dinlər, təriqətlər arasında qarşılıqlı hörmət və
dözüm yaransaydı, dünyada necə də gözəl dəyişikliklər baş verərdi! Lakin əsl
birliyin əldə edilməsi üçün bundan da artıq şeylər tələb olunur. Dözüm –
təriqətçilik xəstəliyinə qarşı ən dəyərli ağrı kəsən dərmandır. Ancaq bu da tam
müalicə vasitəsi deyil, çünki o, ağrını törədən səbəbi aradan qaldırmır.
Keçmişdəki müxtəlif dini icmalar
birləşməyə qadir deyildilər, belə ki, hər bir icmanın üzvləri onların icmasını
yaradan şəxsə ən ali həqqaniyyət sahibi kimi baxmış və onun qanunlarını İlahi
Qanunlar saymışlar.
Buna görə də digər təlimi bəyan edən hər
hansı bir Peyğəmbər həqiqətin düşməni sayılırdı. Bu səbəblər isə ayrı-ayrı
icmaların müxtəlif təriqətlərə bölünməsinə gətirib çıxarırdı. Hər təriqətin
davamçıları müəyyən bir həqqaniyətə itaət edir və hansısa risaləni və ya şərhi
əsl dini təlim sayaraq, digər bütün dini yazıları yalan hesab edirdilər.
Aydındır ki, belə vəziyyətin hökm sürdüyü dövrdə heç bir birlik ola bilməzdi.
Amma, Həzrət Bəhaullah öyrədir ki, bütün
Peyğəmbərlər Allahın göndərdiyi eyni Vəhyin ifadəçiləridir; onların hər biri öz
dövrünün adamlarının başa düşə bildikləri və onları tərbiyələndirməli olan elə
ali təlim gətirmişlər ki, bu adamlar sonrakı Peyğəmbərin gətirdiyi təlimi qəbul
etmək iqtidarına malik olsunlar. O, hər bir dinin ardıcılını, nəinki öz
Peyğəmbərinin İlahi İlhamını inkar etməməyə çağırır, eləcə də bütün digər
Peyğəmbərlərin İlahi Vəhylərini təsdiqləməyə, bütün Peyğəmbərlərin Təlimlərinin
tam harmoniyasını qəbul etməyə və onların bəşəriyyətin tərbiyəsi və birliyinə
dair böyük planın bir hissəsi olduğunu anlamağa səsləyir. O bütün dinlərdən olan
adamlara belə bir fikir aşılayır ki, onlar öz Peyğəmbərlərinə pərəstiş etsinlər
və bütün Peyğəmbərlərin zəhmət və əzab-əziyyət çəkdikləri o birlik naminə öz
həyatlarını qurban versinlər.
Həzrət Bəhaullah İngiltərə kraliçasi
Viktoriyaya ünvanladığı məktubunda dünyanı naşı həkimlərin əlinə düşdüyü üçün
səhhəti getdikcə ağırlaşan xəstəyə bənzədir və onu sağalda biləcək vasitələri
göstərir: "Allahın qoyduğu ən etibarlı və mükəmməl müalicə vasitəsi, bütün
insanların bir dinin və bir qanunun himayəsi altında birliyidir, buna məharətli,
kamil və ilhamlı Şəfavericidən başqa, digər heç nə ilə nail olmaq mümgün deyil.
Həyatıma and olsun, həqiqət yalnız budur, yerdə qalan nə varsa, hamısı
açıq-aydın aldanışdır" (Bəhaullah, "Xetabət be muluk və roəsaye ərz", s.135).
Çoxları üçün dini birlik haqqında
məsələlərin həlli yolunda ən böyük maneə müxtəlif Peyğəmbərlərin bəyan etdikləri
təlimlər arasındakı fərqlərdir. Bir Peyğəmbərin hökmünün məqbul saydığını digər
Peyğəmbərin hökmü qadağan edir: bəs onların hər ikisi də necə haqlı ola bilər,
bəs onların hər ikisi də Allahın İradəsini necə bəyan edə bilər?
Əlbəttə, həqiqət birdir və dəyişməzdir.
Mütləq həqiqətin bir olmasına və dəyişməzliyinə baxmayaraq, o, insan idrakının
müasir səviyyəsindən son dərəcə yüksəkdədir və onun haqqındakı bizim
təsəvvürlərimiz daim dəyişilməlidir. Bizim əvvəlki natamam təsəvvürlərimiz
Allahın mərhəməti sayəsində, zaman keçdikcə tədricən kamilləşəcəkdir. Həzrət
Bəhaullah bəzi İran bəhailərinə yazır:
"Ey insanlar! Kəlamlar qabiliyyətlərə
müvafiq şəkildə bəyan edilir ki, yeni başlayanlar mükəmməlləşə bilsinlər. Süd
lazımi miqdarda verilməlidir ki, bu aləmin görpələri Əzəmət Padşahlığına daxil
ola bilsinlər və Birlik Sarayına qədəm qoysunlar" (Bəhaullah. Zərdüşt
maqlarına. Lövlhər Məcmuəsi, s.262).
Süd uşağın gücünü artırır ki, o sonralar
daha bərk qidanı həzm edə bilsin. "Haçansa bir Peyğəmbərin bəyan etdiyi məlum
Təlim doğrudursa, digər Peyğəmbərin başqa bir vaxt yaydığı Təlim yanlış
olmalıdır" fikrini irəli sürməyiniz bunu iddia etməyə bənzəyir ki, süd yeni
doğulmuş görpə üçün ən yaxşı qida sayıldığından yaşlı adam üçün də süddən savayı
ayrı qida olmamalıdır və başqa qida məhsulu qəbul etmək düzgün deyildir. Həzrət
Əbdülbəha buyurur:
"Hər bir İlahi Vəhy iki hissədən
ibarətdir. Birinci hissə əsasdır və əbədiyyətə aiddir. Bu, İlahi həqiqətlərin və
əsas prinsiplərin şərhidir. İlahi Məhəbbətin ifadəsi olan bu hissə bütün
dinlərdə birdir və dəyişməzdir.
İkinci hissə əməli həyatı, qarşılıqlı və
işgüzar münasibətləri əhatələdiyinə görə insanın təkamülünə və hər bir
Peyğəmbərin dövrünün tələblərinə uyğun olaraq onun məzmunu dəyişilir. Məsələn,
Musa Peyğəmbərin dövründə ən kiçik oğurluq üstündə adamın əlini kəsirdilər;
həmçinin "əvəz-əvəzə", yəni "gözə göz, dişə diş" qanunu var idi, lakin bu
qanunlar İsa Peyğəmbərin dövrünə uyğun gəlmədiyi üçün ləğv edildi. Eynilə də
boşanma halları geniş vüsət aldığına və nigah qanunu sarsıldığına görə İsa
Peyğəmbər boşanmanı qadağan etdi.
Dövrün tələbinə uyğun olaraq Musa
Peyğəmbər ağır cinayətlərə Dair on qanun təyin etdi. O zaman belə sərt ölçülər
olmadan icmanı müdafiə etmək və ictimai təhlükəsizliyi qorumaq mümkün deyildi,
belə ki, İsrail oğulları o zaman Tih səhrasında yaşayırdılar, orada nə məhkəmə
idarələri, nə də həbsxana var idi.
Lakin İsa Peyğəmbərin dövründə bu
qanunlar külliyatına ehtiyac qalmadı. Beləliklə, yerli adətlərə və zamana aid
olan dinin ikinci hissəsi o qədər də əhəmiyyətli deyildir, lakin Allah Dininin
təməli olan birinci hissəsi — birdir və Həzrət Bəhaullah bu əsası bərpa
etmişdir"
(Əbdülbəha. İlahi fəlsəfə, 2-ci nəşr, s. 150-151).
Allahın Dini — birdir və bütün
Peyğəmbərlər insanlara bunu öyrətmişlər. O, cansız və dəyişməz deyildir, əksinə
o, canlı və daim inkişaf etməkdə olan orqanizmdir.
Musa Peyğəmbərin Təlimində biz dini
toxumdan cücərən halda, İsa Peyğəmbərin Təlimində tumurcuq, Məhəmməd Peyğəmbərin
Təlimində çiçək, Həzrət Bəhaullahın Təlimində isə meyvə halında görürük. Çiçək
tumurcuğu dağıda bilmədiyi kimi, meyvə də çiçəyi dağıtmır. Onlar bir-birlərini
məhv etmirlər, əksinə, bir-birlərini tamamlayırlar.
Tumurcuğun qabığı çatlamalıdır ki, qönçə
çiçəklənə bilsin, çiçəyin ləçəkləri tökülməlidir ki, meyvə əmələ gəlsin və
yetişsin. Məgər tumurcuğun qabığı və çiçəyin ləçəkləri sonra düşüb töküldüyünə
görə onları lazımsız bir şey hesab etmək olarmı? Xeyr, onların hər biri öz
dövründə faydalı və zəruri idilər: onlarsız meyvə yetişə bilməzdi.
Müxtəlif Peyğəmbərlərin Təlimləri ilə də
həmin proses baş verir: onların zahiri forması əsrdən-əsrə dəyişir, lakin hər
bir yeni Vəhy əvvəlki Vəhyi tamamlayır. Onların arasında ziddiyyət, fikir
ayrılığı və uyğunsuzluq yoxdur, əksinə, onlar əvvəlcə toxumdan cücərən, sonra
tumurcuğa və çiçəyə çevrilən, indi isə meyvələri yetişmək mərhələsində olan
yeganə dinin müxtəlif inkişaf dövrlərini təmsil edirlər.
Həzrət Bəhaullah öyrədir ki,
Peyğəmbərlik Missiyası almış hər bir kəsə həmin missiyanı təsdiqləyən lazımi
qədər dəlillər verilmişdir. O, insanlardan Ona itaət göstərməyi tələb etmək,
Özündən əvvəlki Peyğəmbərlərin Təlimini dəyişdirmək və ona əlavələr etmək
hüququna və hökmünə malikdir. "İqan" kitabında oxuyuruq:
"Necə ola bilər ki, Allah xalqı doğru
yola yönəltmək üçün öz qulları arasından birini seçir və ona kifayət qədər tam
sübutlar vermir və eyni zamanda insanları Ona inanmadıqları üçün cəzalandırır?
Çünki Allahın Kərəmi və Fəzli Peyğəmbərlər göndərmək vasitəsilə yaranmışlara
çatdırılıb..."
(Bəhaullah. Kitab-i-İqan. Bakı)
"Bilirsiniz ki, İlahiyyat quşları və
Əzəliyyət Göyərçinləri iki dildə danışır. Birisi ilə onlar sözləri zahiri
mənalarına görə rəmzsiz, örtüksüz və pərdəsiz ifadə edirlər. Bu cür sözlər
hidayət çırağı olaraq doğru yol göstərmək üçün bir Nurdur. Bunun sayəsində haqq
yolunun yolçuları qüdsiyyət zirvəsinə qalxar və həqiqət arayıcıları əbədi vüsət
Səltənətinə ayaq basarlar. Zikr etdiyimiz açıq rəvayətlər, aydın ayələr bu
qəbildəndir. O biri sözlər isə üstüörtülü sözlərdir" (Bəhaullah.
Kitab-i-İqan, s.117).
Mütləq qüsursuzluq yalnız Allaha məxsus
xüsusiyyətdir. Allah tərəfindən yer üzünə göndərilən Peyğəmbərlər isə Öz
Missiyalarını yerinə yetirdiklərinə görə qüsursuzdurlar. Onların Təlimi sonra
gələn Peyğəmbər tərəfindən dəyişdirilənədək qüvvədə qalır.
Allah dünyanın xəstəliyini düzgün
müəyyənləşdirib və lazımi müalicə vasitələrini göstərə bilən yeganə Ən Böyük
Şəfavericidir. Bir dövr üçün təyin olunmuş müalicə digər dövrün müalicəsinə
uyğun gəlməyəcəkdir, belə ki, xəstənin vəziyyəti dəyişilir. Həkim yeni dərman
yazarkən, köhnə vasitələrdən yapışmaq həkimə etibar etmək deyil, ona
etimadsızlıq göstərməkdir.
Əgər yəhudi eşitsə ki, üç min il əvvəl
Musa Peyğəmbərin içtimai xəstəliklərə dair yazdığı bəzi müalicə vasitələri bizim
dövrümüzdə köhnəlmiş və yararsızlaşmışdır, bu onun üçün zərbə olar. Əgər
xristiana deyilsə ki, Məhəmməd Peyğəmbər İsanın Təliminə xeyli qiymətli və
zəruri dəyişikliklər gətirmişdir, o da bundan qəzəblənər. Əgər müsəlmana da
deyilsə ki, Həzrət Baba və Həzrət Bəhaullaha Məhəmməd Peyğəmbərin Şəriətini
dəyişdirmək hüququ verilib, o da belə hala düşəcəkdir.
Bəhai nöqteyi-nəzərinə görə, Allaha əsl
ibadət, Onun bütün Peyğəmbərlərinə ehtiram göstərmək və Onun bizim dövrümüz üçün
göndərdiyi son hökmlərinə şərtsiz itaət etməkdir. Yalnız belə ibadətlə birliyə
nail olmaq olar.
Həzrət Bəhaullah xristianlara
ünvanladığı "Lövhi-Əqdəs" müraciətində bütün əvvəlki Peyğəmbərlər kimi Öz
Missiyasını aydın ifadə edir:
"Şübhəsiz, Ata Zühur etmiş və Allah
Səltənətinin vəd etdiyini yerinə yetirmişdi. Bu həmin sözdür ki, Oğul bunu gizli
saxlamış və Onun hüzurunda olanlara belə söyləmişdi: "Siz bu gün bu Sözü dərk
etməyə qadir deyilsiniz".
Lakin müəyyən olunmuş vaxt bitdikdə və
deyilən zaman gəldikdə, bu Söz Onun İradəsi üfüqündən şəfəq saçdı. Ey Oğulun
xalqı!
Ona etinasızlıq göstərməyin, Ona tərəfdar çıxın. Bu indi sizin malik olduğunuz
hər şeydən yaxşıdır...
Doğrudan da, həqiqət Ruhu gəlmişdir ki,
sizi bütün həqiqətlərə yönəltsin. Həqiqətən, O Öz adından deyil, hər şeyi
Bilənin və ən Müdrikin adından danışır. O, Oğulun şöhrətləndirdiyi Kəsdir... Ey
yer üzünün oğulları, özünüzdə nə varsa hamısını atın, Qüdrətli və Sədaqətli olan
Kəsin sizə hökm etdiyini götürün".
1867-ci ildə Ədirnədən Roma Papasına
yazdığı məktubda O buyurur: "Özünüzü qoruyun ki, şöhrətləndirmək sizi
Şöhrətlidən və ibadət etmək sizi İlahidən döndərməsin. Dünyanı yaşatmaq və yer
üzündəki bütün insanları birləşdirmək üçün gələn, Sizin Şərəfli və hər şeyi
Bilən Rəbbiniz Odur. Ey insanlar! Vəhyin şəfəqləndiyi yerə gəlin. Bir an da olsa
yubanmayın. İncildən məlumatınız olduğunuz halda, doğrudanmı Rəbbinizin Şərəfini
görmürsünüz? Bu sizə yaraşmır, ey alimlər dəstəsi. Əgər siz Bizim İşimizi inkar
edirsinizsə, onda söyləyin, Allaha inama sizi hansı sübutlar gətirmişdir.
Dəlilinizi təqdim edin!!!"
Xristianlara yazdığı məktublarda O,
İncildə vəd olunanların yerinə yetirildiyini bildirdiyi kimi, müsəlmanlara,
yəhudilərə, zərdüştilərə və digər dinə mənsub olan xalqlara müraciətində də
israr edir ki, Onların Müqəddəs Yazılarındakı vəd yerinə yetirilmişdir. O bütün
adamlara Allahın bir dininə mənsub olan dindarlar kimi müraciət edərək bildirir
ki, bu vaxtadək onlar müxtəlif sürülərə bölünərək çəpərlənmiş müxtəlif yerlərdə
yaşamışlar. O deyir ki, Onun Missiyası Allahın Səsidir, Mərhəmətli Çobanın
Səsidir, vaxtında gəlib ki, dağınıq salınmış qoyunları bir sürüdə birləşdirsin
və "bir sürünün bir çobanı" (İncil, Yəhya, fəsil 10:17) olması üçün
onların arasındakı çəpərləri məhv etsin.
Həzrət Bəhaullah Peyğəmbərlər arasında
misilsiz və müstəsna mövqeyə malikdir, çünki, Onun gəlişi zamanı dünyada
müstəsna və nadir şərait hökm sürürdü. Dinin, incəsənətin, elmin və
sivilizasiyanın inkişafı prosesində dünya Birlik Təlimi üçün yetişmişdi.
Dünyanın Birliyinə mane olan əvvəlki
sədlər Həzrət Bəhaullahın Zühuru zamanı dağılmaq mərhələsində idi. Onun anadan
olduğu 1817-ci ildən başlayaraq və xüsusilə də Onun Öz Təlimini Bəyan etdiyi
andan bu sədlər fövqəladə bir tərzdə dağılmağa başlayır. Bəyanın necəliyindən
asılı olmayaraq, bu fakt öz-özlüyündə hər cür şübhədən uzaqdır.
Əvvəlki Peyğəmbərlərin dövründə təkcə
coğrafi sədlər dünyanın birləşməsinə mane olmağa kifayət edirdi. İndi isə bu
sədlər aradan qaldırılmışdır. Bəşər tarixində ilk dəfə yer kürəsinin müxtəlif
qütblərində yaşayan adamlar bir-birləri ilə tez və asanlıqla ünsiyyət yarada
bilirlər. Dünən Avropada baş verən hadisə bu gün artıq dünyanın hər yerində
məlumdur və bu gün Amerikada söylənilmiş məruzə sabah Avropada, Asiyada və
Afrikada oxunacaqdır.
Dünya Birliyinə mane olan ikinci böyük
səd dillərin müxtəlifliyi idi. Xarici dillərin öyrənilməsi sayəsində bu çətinlik
müəyyən dərəcədə aradan qaldırılmışdır və belə güman
etməyə əsas da vardır ki, yaxın bir dövr ərzində beynəlxalq yardımçı dil qəbul
olunacaq və dünyanın bütün ölkələrində onun tədrisi başlanacaqdır. Onda dil
səddi də tamamilə aradan qaldırılacaqdır.
Üçüncü ən böyük maneə dini xurafatlar və
dözümsüzlükdür. Bu da yox olub gedir. İnsanların şüuru ketdikcə daha çox inkişaf
edir. Xalqın tərbiyələndirilməsi ruhanilərin əlindən çıxır və indi yeni və daha
liberal ideyaların, hətta ən qapalı və mühafizəkar dairələrə daxil olmasına heç
nə mane ola bilmir.
Beləliklə, Həzrət Bəhaullah böyük
Peyğəmbərlərdən birincisidir ki, Onun Təlimi qısa bir vaxt ərzində yer
kürəsininin bütün hissələrinə yayılmışdır. Qısa bir vaxtda dünyanın bütün
dillərinə tərcümə olunmuş Həzrət Bəhaullahın Təliminin əsasları Onun Müqəddəs
Yazılarını oxumağı bacaran bütün kişilərin və qadınların ixtiyarına verilmişdir.
Tam yəqinliklə Məhəmməd (s.ə.s.), İsa,
Musa, Zərdüşt, Budda və Krişnaya aid edilə biləcək əsl sözlərdən yazılmış və
Onların tamamilə toxunmadıqları, indi isə böyük praktik əhəmiyyətə malik
məsələlərdən ibarət olan yazılı Bəhai Vəhyi öz dolğunluğu və yetkinliyi
baxımından dünya dinləri arasında yeganə və misilsizdir.
Adətən Peyğəmbərlərə şamil edilən
təlimlərin əksəriyyətinin orijinallığı şübhə doğurur, onlardan bəziləri isə,
şübhəsiz ki, daha sonrakı dövrlərin əlavələridir.
Müqəddəs Quranda və saysız-hesabsız
hədislərdə olan məlumatlar əsasında müsəlmanların əlində Məhəmməd Peyğəmbərin
həyatı və İslam Dini haqqında geniş hekayətlər vardır. Məhəmməd Peyğəmbərə Allah
İlhamı verilməsinə baxmayaraq, O da Özünün əshabələrinin əksəriyyəti kimi
savadsız idi. Ona gələn Vəhylərin yazılması və Onun Təliminin yayılması
metodları qənaətbəxş deyildi və bir çox hədislərin dəqiqliyi olduqça şübhəlidir.
Beləliklə, şərhlərdəki fərqlər və fikirlərdəki ziddiyyətlər bütün əvvəlki dini
icmalarda olduğu kimi İslam Dinində də ayrılıq və parçalanma yaratdı.
Halbuki Həzrət Babın və Həzrət
Bəhaullahın qələmindən öz müstəsna gücü və gözəlliyi ilə seçilən çoxsaylı
yazılar nazil omuşdur. Açıq çıxışlar etmək imkanından məhrum olan və
həyatlarının böyük hissəsini həbsxanalarda keçirən həm Həzrət Bab, həm də Həzrət
Bəhaullah Özlərinin bütün vaxtlarını Öz fikirlərini yazmağa sərf etmişlər. Buna
görə də, Bəhai Vəhyi əsl müqəddəs yazılarının zənginliyi baxımından əvvəlki
dinlərin heç biri ilə müqayisə oluna bilməz. Xələflərdən heç biri həmin yazılara
toxunmamış və dəyişməyə də cəhd göstərməmişdir. Bu yazılarda əvvəlki dinlərdə
aydınlaşdırılmayan bir çox həqiqətlər tam təfsilatı ilə şərh edilmişdir.
Bütün Peyğəmbərlərin öyrətdikləri
həqiqətin əbədi prinsiplərinə gəldikdə isə, Həzrət Bəhaullah Yazılarında bu
prinsipləri müasir dünyanı düşündürən problemlərə — əvvəlki Peyğəmbərlərin Öz
dövrlərində toxunmadıqları yüksək dərəcədə mürəkkəb
və çətin problemlərə tətbiq edir.
Aydındır ki, əsl Vəhyin belə tam şəkildə
yazılması, keçmişdə müxtəlif təriqətləri bir-birindən ayrı salan
anlaşılmazlıqların və ixtilafların gələcəkdə baş verməsinin qarşısını almaq
sahəsində fəaliyyətə güclü təsir etməlidir.
Bəhai Dini daha bir səbəbə görə də
müstəsna və misilsizdir. Həzrət Bəhaullah ölümündən qabaq yazdığı Vəsiyyətində
böyük oğlu Əbdülbəhanı "Budaq" və ya "Ən Böyük Budaq" adlandırır və Onu öz
Təliminin yeganə Şərhçisi kimi dəfələrlə xatırlayaraq qeyd edir ki, Onun verdiyi
bütün izahlar və şərhlər Bəhaullahın Öz sözü kimi qəbul edilməlidir. O "Mənim
Vəsiyyətim" kitabında yazır:
"Baxın, Mənim "Əqdəs" kitabımda nə nazil
olmuşdur: "Mənim varlıq dəryamın sahilləri qurumağa başlayanda və Mənim Vəhylər
Kitabım sona çatanda, nəzərlərinizi Allahın seçdiyi Kəsə və bu "Qədim Kök"dən
törənmiş Budağa yönəldin. Bu müqəddəs ayə "Ən Böyük Budağa" aiddir"
(Bəhaullah. Kitab-i-Əhd, s. 10).
Həzrət Bəhaullah "Budaq Lövhündə" Həzrət
Əbdülbəhanın məqamını izah edərək yazır:
"Ey insanlar! Budağın təzahürünə görə
Allaha şükrlər edin, çünki həqiqətən, bu sizin üçün ən yüksək mərhəmət və ən
böyük nemətdir. Bu Budağın sayəsində hər cür ölmüş sümük cana gələr. Ona
müraciət edən hər bir kəs həqiqətən, Allaha müraciət edir, Ondan üz döndərən kəs
Mənim Gözəlliyimdən üz döndərir və Mənim sübutlarımı inkar edir və Mənə qarşı
çıxır" (Bəhaullah. Budaq Lövhü)
Həzrət Bəhaullahın vəfatından sonra
Həzrət Əbdülbəhanın həm Öz evində, həm də Özünün uzun sürən səyahətləri zamanı
bütün dünya ölkələrinin müxtəlif əqidəli adamları ilə görüşmək imkanı vardı. O,
adamların verdikləri bütün sualları, onların çətinliklərini diqqətlə dinləyər və
onlara tam izahat verərdi, bu söhbətlər də səliqə ilə yazılardı.
Həzrət Əbdülbəha uzun illər ərzində
Təlimin şərhinə dair işi davam etdirir və müasir həyatda müxtəlif problemlərə
onun tətbiq edilməsi yollarını göstərirdi. Möminlər arasında bəzən fikir
müxtəlifliyi yarananda Ona deyərdilər və O da mübahisəni hörmətlə həll edərdi.
Beləliklə də, gələcəkdə baş verə biləcək anlaşılmazlıqlar ehtimalı aradan
qaldırılırdı.
Bundan başqa, Həzrət Əbdülbəha bütün
dünya bəhailərinin seçkili nümayəndəliyi olaraq Bəhai Dininin bütün işlərinə
rəhbərlik və nəzarət etmək, onları əlaqələndirmək, anlaşılmazlığa və
parçalanmaya yol verməmək, aydın olmayan məsələləri izah etmək və Təlimi
təhriflərdən və yalnış şərhlərdən qorumaq üçün Allahın Uca Ədalət Evinin
yaradılmasını qabaqcadan görürdü. Məsələ burasındadır ki, bu Ali İnzibati Orqan
Təlimdə tam işlənib hazırlanmayan bütün məsələlər üzrə qanunvericilik hüququna
malikdir. Eyni zamanda, əgər yeni şərait bunu tələb edərsə və Bəhai Dininin
yayılması imkan verirsə bu orqan öz qanunlarını ləğv edə və canlı orqanizm kimi
dəyişməkdə olan çəmiyyətin zərurətlərinə və tələblərinə uyğunlaşa bilər.
Həzrət Bəhaullah həmçinin Təlimin xüsusi
olaraq təyin edilmiş Din Mühafizindən başqa, hər hansı bir şəxs tərəfindən şərh
olunmasını qəti qadağan etmişdir. Həzrət Əbdülbəha Özünün Vəsiyyətində Şövqi
Əfəndini Dinin Mühafizi təyin etmiş və Ona Yazıları şərh etmək səlahiyyəti
vermişdir.
Min ildən, bəlkə də daha çox müddətdən
sonra Həzrət Bəhaullahın kölgəsində, Öz Missiyasının aydın sübutları ilə yeni
Zühur baş verəcəkdir: lakin o vaxta qədər Həzrət Bəhaullahın, Həzrət
Əbdülbəhanın və Həzrət Şövqi Əfəndinin sözləri, həmçinin Uca Ədalət Evinin
qərarları öz nüfuzlarını saxlamalı və bütün bəhailər onları əldə rəhbər
tutmalıdırlar. Heç bir bəhai təlimin xüsusi şərhi və ya xəyali İlahi Vəhy
əsasında ayrıca bir məktəb və təriqət yarada bilməz. Bu qərarların əksinə çıxan
şəxs "Əhdi pozan" sayılır
Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Təlimin düşmənlərindən biri də o kəsdir
ki, o, Həzrət Bəhaullahın sözlərini şərh etməyə, onlara öz anlamı səviyyəsində
məna verməyə və ayrıca təriqət yaradaraq öz ətrafına ardıcıllar toplamağa, öz
mövqeyini yüksəltməyə və Təlimdə parçalanma yaratmağa cəhd göstərir"
("Qərbin ulduzu" jurnalı, c.3. s.8).
Başqa bir məktubunda Həzrət Əbdülbəha
yazır:
"Bu adamlar (təfriqəçilər) dənizin üzünə
yığılmış köpüyə bənzəyirlər: Əhd Dəryasından qalxan dalğa Əbha Səltənətinin gücü
ilə bu köpüyü sahilə atacaqdır... Bütün bu təhrif olunmuş fikirlər şəxsi və
çirkin məqsədlərin nəticəsidir. Onlar yox olub gedəcəklər, Allahın Əhdi isə
mətin və sarsılmaz olaraq qalacaqdır" ("Qərbin ulduzu" jurnalı, c.10, s.95).
Əgər insanların özləri dindən imtina
etmək istəsələr, onları heç nə saxlaya bilməz. Həzrət Əbdülbəha buyurur:
"Allahın Özü insanı mömin olmağa məcbur etmir. Bunun üçün insan iradəsinin
azadlığı lazımdır". Lakin İlahi Əhd bəhai icmasında təriqətçiliyin yaranmasına
heç bir imkan vermir.
Bəhai Dininin xüsusilə xatırlanmalı,
fərqləndirici xüsusiyyətlərindən biri də burada peşəkar ruhanilərin olmamasıdır.
Özlərinin bütün vaxtlarını dinin yayılmasına sərf edən müəllimlərə yardım üçün
könüllü ianələrə icazə verilir, lakin bütün bəhailər öz imkanları və
qabiliyyətləri çərçivəsində təbliğat işində iştirak etməlidirlər, yəni bu dində
ruhani vəzifələrin yerinə yetirilməsi baxımından öz dindaşlarından xüsusi
imtiyazlarla fərqlənən ayrıca sinif yoxdur.
Keçmiş əsrlərdə ruhanilərin olması
zəruri idi, belə ki, adamlar savadsız və təhsilsiz olduğundan, dini təlimin
öyrənilməsi, mərasimlərin və ayinlərin icrası, məhkəmə qurulması və s.
məsələlərin həlli ruhanilərdən asılı idi.
İndi zəmanə dəyişilmiş, təhsil ümumi
xarakter almışdır və əgər Həzrət Bəhaullahın qanunları yerinə yetirilərsə, onda
bütün dünyanın uşaqları, həm oğlanlar, həm də qızlar sağlam tərbiyə alacaqlar.
Onda hər bir adam müstəqil olaraq Müqəddəs Yazıları öyrənmək və özünə lazım olan
həyat Suyunu bilavasitə Çeşmənin Özündən götürmək iqtidarına malik olacaqdır.
Bəhai Dinində dəqiq işlənmiş ayinlər və
mərasimlər və onların icrasını tələb edən xüsusi peşə və ya qrup yoxdur, və
məhkəmə işləri isə bu məqsədlə yaradılmış orqanların öhdəsinə qoyulmuşdur.
Uşağa müəllim lazımdır, lakin əsl
müəllimin məqsədi şagirdi onun köməyi olmadan şeylərə öz gözü ilə baxmağa, öz
qulaqları ilə eşitməyə və öz ağlı ilə düşünməyə hazırlamaqdır.
Eləcə də bəşəriyyət özünün uşaqlıq
dövründə ruhanilərə ehtiyac duyurdu, lakin ruhanilərin həqiqi vəzifəsi adamları
ruhanilərsiz keçinməyə hazırlamaqdır ki, adamlar İlahi Zühurlara öz gözləri ilə
baxsınlar, Onları öz qulaqları ilə eşitsinlər və onları öz ağılları ilə
anlasınlar.
İndi isə ruhanilərin vəzifəsi demək
olar, yerinə yetirilmişdir və Bəhai Təliminin məqsədi bu işi başa çatdırmaq,
insanların Allahdan başqa bütün hər şeydən müstəqilliyini təmin etməkdir ki,
onlar bilavasitə Pərvərdigara, yəni Onun Zühuruna üz tuta bilsinlər.
Hamı Vahid Mərkəzə üz tutduğu zaman
anlaşılmazlıqlar və mübahisələr aradan qaldırılacaqdır. Adamlar bu Mərkəzə nə
qədər yaxın olsalar, bir-birlərinə də o qədər yaxın olacaqlar.